Święty Jan Eudes (1601–1680), francuski ksiądz i misjonarz, odegrał kluczową rolę w ukształtowaniu i rozpowszechnieniu kultu Najświętszego Serca Jezusa, jednak jego rola różniła się od tej, którą pełniła św. Małgorzata Maria Alacoque. Podczas gdy Alacoque otrzymała konkretne, publiczne objawienia, które miały na celu ustanowienie święta i nabożeństw, św. Jan Eudes był przede wszystkim teologiem, mistykiem i apostołem, który ugruntował to nabożeństwo na solidnych podstawach teologicznych.

Jego "objawienia" miały charakter bardziej mistycznej kontemplacji i głębokiej refleksji niż wizji z konkretnymi żądaniami. Jan Eudes pojmował Serce Jezusa jako:

• Samo centrum miłości, miłosierdzia i wszystkich cnót Chrystusa. Nie widział go wyłącznie jako fizycznego serca, lecz jako symbol całej Osoby Jezusa i Jego nieskończonej miłości do Ojca oraz do ludzkości.

• Apostoł Serc Jezusa i Maryi. Święty Jan Eudes był pierwszym, który połączył nabożeństwo do Serca Jezusa z nabożeństwem do Serca Maryi. Wierzył, że te dwa Serca są nierozłącznie zjednoczone, a miłość i łaska płynące z Serca Jezusa są nierozerwalnie związane z Sercem Jego Matki.

Jego działania, będące owocem tej głębokiej duchowości, miały ogromny wpływ na Kościół:

• Ustanowienie liturgii: W 1670 roku, na długo przed publicznymi objawieniami św. Małgorzaty Marii, św. Jan Eudes uzyskał zgodę na obchodzenie święta Najświętszego Serca Pana Jezusa w swoich zgromadzeniach zakonnych. Ułożył również teksty Mszy świętej i oficjum ku czci obu Serc, stając się w ten sposób "ojcem liturgicznego kultu" Serca Jezusa i Maryi.

• Pisma i teologia: Św. Jan Eudes napisał wiele dzieł, w których szczegółowo wyjaśniał teologię kultu Serca Jezusa, podkreślając, że jest ono "ogniskiem, piecem miłości" Boga. Jego pisma stanowią dogłębne studium tajemnicy Bożej miłości.

Papież Pius X, uznając jego zasługi, nazwał go "Apostołem Serca Jezusa i Maryi", co podkreśla, że to właśnie on nadał temu nabożeństwu formę liturgiczną i teologiczną, którą Kościół przyjął i rozwinął. Ostateczne i powszechne upowszechnienie kultu nastąpiło dopiero po objawieniach św. Małgorzaty Marii Alacoque, która otrzymała konkretne, publiczne przesłanie i obietnice, które doskonale uzupełniły dzieło św. Jana Eudesa.