Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa to zaproszenie do naszych domów lub mieszkań Chrystusa Króla Miłości wraz z Jego troskliwą Matką Maryją, jak to uczynili nowożeńcy z Kany Galilejskiej. Intronizować, to wprowadzić kogoś na tron, obrać go za króla, za panującego. Zatem Intronizacja Serca Jezusowego w rodzinie to jest oficjalne uznanie Jego władzy nad daną rodziną chrześcijańską. W sposób zewnętrzny okazuje się to przez umieszczenie wizerunku Serca Bożego na najgodniejszym miejscu w domu, czemu towarzyszy akt poświęcenia. Dokonując intronizacji rodzina zobowiązuje się żyć według zasad Ewangelii i nauki Kościoła. Przez intronizację uznaje Chrystusa za swego Pana, najlepszego Przyjaciela i Doradcę, ogłaszając Go głową rodziny. Oddając Mu w ten sposób cześć, jednocześnie wynagradza Zbawicielowi wzgardę i odrzucenie Jego miłości przez ludzi.
Po dokonaniu Intronizacji Najświętszego Serca Jezusa, Pan Jezus staje się Głową Waszych rodzin, najlepszym Przyjacielem i Doradcą, wtedy okaże, że jest Wszechmocny, jak w życiu swoich przyjaciół: Łazarza, Marii i Marty z Betanii.
Najważniejszym celem Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi jest głoszenie nieskończonego bogactwa miłości Boga wcielonego i objawionego w Sercu Jezusa oraz Niepokalanym Sercu Maryi. Tylko ta miłość może stać się fundamentem prawdziwego szczęścia i ratunkiem dla świata. W 1907 roku dzieło Intronizacji rozpoczął zakonnik Najświętszych Serc, o. Mateo Crawley-Boevey (1875-1960).
Dzieło to nawiązuje do objawień św. Małgorzaty Marii Alacoque, jakie otrzymała w drugiej połowie XVII wieku w Paray-le-Monial we Francji. Pan Jezus ukazał jej swoje Serce jaśniejące chwałą, płonące miłością i otoczone cierniową koroną z krzyżem na szczycie, skarżąc się jednocześnie na niewdzięczność, oziębłość i wzgardę ludzi. Powiedział: „Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, (...) a w zamian doznaję od większości gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie Mi oddają w Sakramencie Miłości”. Za te zniewagi Pan Jezus domagał się zadośćuczynienia i wynagrodzenia, ale przekazał również obietnice dla tych, którzy będą czcili Jego Serce. Są to:
1) czciciele otrzymają łaski potrzebne do realizacji ich zadań życiowych, wynikających z obowiązków stanu;
2) pokój w rodzinach;
3) pocieszenie w strapieniach;
4) opiekę Zbawiciela w życiu, szczególnie w godzinę śmierci;
5) błogosławieństwo w podejmowanych przedsięwzięciach;
6) grzesznicy znajdą w Bożym Sercu „źródło i ocean miłosierdzia”;
7) oziębli staną się gorliwymi w swoim życiu religijnym;
8) gorliwi w wierze szybko staną się doskonałymi;
9) Pan Jezus będzie błogosławił tym domom, rodzinom, w których jest czczony obraz Boskiego Serca;
10) imiona osób propagujące to nabożeństwo zostaną zapisane w Sercu Pana Jezusa;
11) kapłani poruszą najbardziej zatwardziałe serca;
12) Pan Jezus da łaskę pokuty i będzie „ucieczką” w ostatniej godzinie życia osobom, które przez dziewięć pierwszych piątków miesiąca będą przyjmowały Komunię Świętą wynagradzającą.
W swojej książce Jezus, Król Miłości o. Mateo pisał: „Najwyższym celem całego apostolstwa Intronizacji jest uświęcenie rodziny. Rodzina jako podstawowa komórka społeczna ma być pierwszym żywym tronem Króla Miłości Jezusa Chrystusa. Chcąc przeobrazić i ponownie ocalić świat, trzeba sprawić, aby Boże przyjście na ziemię trwało nieprzerwanie, aby Emmanuel, Jezus Ewangelii, mieszkał i królował wśród nas. Aby to osiągnąć, trzeba zdobyć społeczeństwo począwszy od jego podstaw, słowem, trzeba odnowić rodzinę chrześcijańską. Rodzina, to niejako sprawdzian wartości i tężyzny narodu. Ile warta rodzina, tyle wart naród”.